Feliks Wiktor Riedl (Szczęsny)
Biografia
Feliks Wiktor Riedl (Szczęsny), urodzony 6 sierpnia 1850 roku w Dydni, był polskim powstańcem styczniowym, zesłańcem, jezuitą i pamiętnikiem. Jego ojcem był Kazimierz Riedl, zarządca majątku Trzecieckich, a później sekretarz starostwa w Bohorodczanach, a matką - Paulina Schiller.
W 1863 roku, mając tylko 13 lat, wziął udział w powstaniu styczniowym jako uczeń I klasy szkoły realnej w Samborze. Walczył pod komendą Jana Żalplachty Zapałowicza i Marcina Borelowskiego. 6 września 1863 roku w bitwie pod Batorzemkoło w Kraśniku został ranżony i skazany na zesłanie w Syberię, gdzie dotarł jednak jedynie do Tobolska.
Po powrocie z Syberii, w 1865 roku wstąpił do zakonu jezuitów w Starej Wsi, a w 16 czerwca 1869 roku przyjął święcenia kapłańskie od biskupa Antoniego Monastyrskiego. Studiował filozofię w Śremiu w latach 1871-1872 oraz w Tarnopolu w 1873 roku, a także teologię moralną w Krakowie.
Około 1880 roku spisał swoje wspomnienia z powstania i drogi na zesłanie, które zostały opublikowane w 1981 roku w książce ‘Zapomniane wspomnienia’ profesora Eligiusza Kozłowskiego. Do stycznia 2023 roku uznawany był za najmłodszego uczestnika powstania styczniowego, jednak odkrycie aktu chrztu Ludwika Ruscha, starszego o 12 dni, przedefiniowało tę pozycję.